Di dema berê de delîl çawa şiyar dikirin? Îro çawa şiyar dikin? Wateya delîlê çiye? Şeklê xwe çawa ye? Emê di ve nivîsê de bersiva van pirsan bidin.

İnancımızın değerlerini koruyan ve bugüne getiren analarımızı ne kadar tanıyoruz? Onların yaşamlarını belgeyebildik mi? Onlara hak ettikleri şekilde yer verebildik mi? Örneğin: ATÊ ELIF (Pulyan), ÊTÊ PONE (GALAVIZON), XOTÛNO KÊFO (Şixraşon), ATÊ ORIS (Qulyon), ATÊ FOT (Sakarat), ATÊ FOT (Dî Mûse), ONÊ XAC (Zînkon), DONKÊ HISÊNÎ TOWUR (Bozlar), ZALXÊ QUMÊŞ (Pulyane Jêri)... gibi sayısız değerimizi ne kadar tanıyoruz? Gerçekten onların bize kazandırdıkları değerlerin farkında mıyız? Onlar kökleri binlerce yıla dayanan inancımızı, el sanatlarını ve şifacı geleneğini korudular, geliştirdiler ve bize devrettiler. Evet, www.maraskurtleri.com olarak büyük bir iddia ile karşınıza çıkıyoruz. Kadın Evliyalar ve Ana Tanrıça Kültürü bize neler kazandırdı? Yüzlerce yıl göçebe bir toplum olarak yaşadık. Bu uzun dönem boyunca kadınların emeği başat rol oynadı. Erkeklerin büyük çoğunluğu sadece çobanlık yaparken, diğer bütün işleri kadınlar yaptı (Halık-Kilim-Bolîfe Risinî günü el sanatlarını yapmak, süt ürünlerini ortaya çıkarmak, yemeği hazırlamak, su ve odun toplamak, çocuk doğurmak ve büyütmek, misafirlerin hizmetini görmek vd.). Kadınların bu büyük emeği bugün görülebiliyor mu? Kadınlar gerçekten hak ettikleri değeri gördü mü? Hem toplumumuza, hem inancımıza ataerkilliğin hangi izleri etki bıraktı ve bu durum bizim kişiliğimizi nasıl etkiliyor? Hergün ermişlerimizi ve analarımızın emeğini görünür kılacak haber, röportaj, dosya ve öyküleri yayınlamaya çalışacağız. Bu şekilde toplumumuzdaki KADIN-ANA KÜLTÜRÜ'nü belgelemeye çalışacağız. İyi yönlerimiz bizi yüceltecek ve bize yol gösterecek, yanlış veya eksik yönlerimiz bize ders olacak. Evet, 35 yıl toplumsal mücadele içinde olan Pazarcıklı bir kadın canımızın, "Sen yıllardır toplumumuzu araştırıyorsun. Kadın Ana Kültürü'ne dair tespit ettiklerini paylaşmalısın" demesi bana büyük bir güç verdi. 35 yılını dilimiz, kültürümüz, kadın-çocuk ve inanç haklarımız için feda eden bu canımızın talebine yanıt olmak amacıyla bu büyük kültüre dair öğrendiklerimizi paylaşmaya çalışacağız. İlk olarak ATÊ ELIF (Elif Ana)'nın çocukluğuna dair bir öyküyle başlıyoruz.

Li Yavuzeliyê (Antep) heft gundên Alawiyên Çepnî hene. Me bi alîkariya Wênesaz Ali Zülfikar danasîna ziyaret û tirban nivîsandin. Balkêş e... Tirba Kureyş Baba jî li vir e.

Me li ser Ocaxê Şixraşon nivîsî. Ev ocaxê qedîm 400 salin li Elbistan û Pazarcikê ye. Lê mixabin lêkolînek berfireh heya îro nehatiye nivîsandin. Kî bûn Dadayên Ocaxê Şixraşon? Kîjan xizmet kirin? Dema Osmaniyan di bin qedexe û zilmê rola wan çi bû? Nehatiye nivîsandin. Divê ev gotar wekî beşdariyek piçûk ji bo vê lêkolînê were hesibandin.

Li Elbistan û Markazê du malbatên Rêber a girêdayî Ocaxê Şixraşon hene. Yek Malbata Zurik Dada ye (li Elbistanê) û yek jî Malbata Olî Topêl e (li Markazê). Zurik Dada û Olî Topêl di destpêka sedsala 20an de ji gundê Bîrwanê hatine. Me çîroka her du malbatên me li Parîsê guhdarî kir. Em bi Kakî Mamad Olî (kurê Mistefayî Zurke) û Kakî Hisênî Mirtiza (neviyê Olî Topêl) re civiyan. Pêşî em çîroka Zurik Dada parve dikin. Erê, axaftinek dîrokî...

Gidiş-dönüş 1.000 km yol yaptık ve İsviçre'nin Basel kentinde Pir Ali Dedeoğlu ile sizin için görüştük. Dedeoğlu, babası Saydkî Hallêc'i, ailenin ışığı Kak Hisên'i ve kendi öyküsünü anlattı. Bir ocak ailemizi belgelemiş olduk. Bugün İsviçre'de Alevilik ders olarak okutulmaktadır. Pir Ali Dedeoğlu, İsviçre'deki Alevi örgütlenmesinin nasıl kurulduğunu ve nasıl geliştiğini de paylaştı.

Kistikan gundekî Elbistanê ye. Me hem danasîna gund nivîsiye û hem jî nirxên olî qeyd kiriye. Em ji bo vê xebatê bi Mamkî Malê Olî Korike û hevjîna xwe amojina Sevgül Polat re li mala wan civiyan. Agahiyên girîng û çîrokên balkêş derketin. Ka lê binêrin...

Sanatçı ve spiker Zeynep Enhas, babası Pir Miste Çure'nin hayatını anlattı. Zeynep'in anlatımlarında tarih var, yola dair unutulan bilgiler var, bir yol aşığının öyküsü var. Zeynep Ensas ayrıca işkencede ağır yaralı kurtulan ve halen tedavi gören abisi Ali Naki'nin öyküsünü de paylaştı.

Giregirên me heya sala 1960î cemên xwe bi zimanê kurdî girêdayîne. Ev normal e. Ji ber ku em Kurd in û bi kurdî diaxivin. Lê Komara Tirkiye zimanê kurdî qedexe kir û bi demê re me beytên kurdî ji bîr kirin. Em niha beytek a otantîk parve dikin.