Mustafa Ülger di nav civaka Elbistan û Pazarcikê kesayetêk rengîn e. Bi rêya weşanên Internetê civaka me wî naskir û hezkir. Ülger beşdarî gelek projeyên civakî bû. Atê xwe xwedî çîrokek balkêş e Mustafa Ülger çîroka atê xwe parve kir. Çîrok ji bo ola me û lêkolînerên civaka me girîng e:

Li gundê Marikon (Elbistan), hema hema her malbatek kesekî bi navê Olîgol heye. Wan navê "Ziyareta Olîgol" rakiriye. Hüseyin Bakır, ku me li Hagenê pê re hevdîtin kiriye, ji gundê Marikon e. Bakır sedema vê yekê diyar dike.

Kesên bêzarok diçin Ziyareta Olîgol. Kaviştê Lêwik û Kaçik li wir in. Her wiha kaniyek heye ku ji 40 çavan av dikele. Li ziyaretê, çavkaniyek avê jî heye ku bi şev diherike û di rojê de radiweste. Navê xwe jî balkêş e: Şava-dar.

Em Arif Sağ, Helene Fischer, Pablo Neruda nas dikin, lê em Mayrê Kakaç nas nakin. Ji ber ku, ew li gundekî Mereşê, bi navê Kaşanliyê jiyan kiriye. Kî eleqeyê nîşan bide aliyê wê yê şîfayê û çîrokbêjiya wê ya hostayî. Em portreyek jineke piralî, dayikekê pêşkêş dikin. Mayrê Kakaç, ku di sala 1983an de di 90 saliya xwe de koça dawî kiriye, di tevahiya jiyana xwe de ji bo bêhejmar kesan melhem bûye. Me ji neviya wê Gülseren Berk pirskir. Mayrê Kakaç, çîrokeke windabûyî û nehatiye gotin...

Kaşanlı köyünde oturan Momik Dada da Uryan Xizir Ocağı Pirlerindendi. Almanya'nın Hamburg kentinde Momik Dada'nın torunu Mithat Hoca ile görüştüm. 70 yaşında olan Mithat Hoca, "Momik Dada'yı görmedim. Ben doğmadan Hakka yürümüş. Annem o zaman çocukmuş" diyor.

Li gundê Qaşanê (Afşin/Kaşanlı) Ocaxê Zor Dada heye. Malbatek Pîr e û girêdayî Ocaxê Uryan Xizir e. Îro bi navê malbatê Mustafa Misir Pîrê Ocax e. Misir dibêje: "Ji Ocaxê me re Ocaxê Sultan Xidir jî dibêjin. Avakarê ocaxê me Baba Tahirê Uryan e. Du tirba wî hene. Yek li Hamedanê ye û yek jî li Ziwê (Doğrutay/Pertek) ye."

Li Afşînê çar gundên Qaşanê hene. Em çûne Hamburgê û bi civata Qaşanê re rûnîştine. Me nirxên olî ji wan guhdarî kiriye û taybetî bi Pîr Mustafa Misir re me hevpeyvînek dirêj kiriye û me 12 nirxên olî derxistiye. Em dest bi weşandinê dikin û em ê di nav sê beşan de pêşkêşî we bikin.

Hugo Grothe di destpêka sedsala 20an de çûye gundê Kırkırsakê û bi Mamkî Kosa re hevpeyvînek kiriye. Wî heyraniya xwe ji bo pergala "Bajarê Razîbûnê" aniye ziman. Wê pergalê Mamkî Kosa li gund ava kiriye. Pêşkêşvana televîzyonê Elif Tabak sed sal şûnda serdana heman gund kiriye û gelê gund guhdarî kiriye. Çima Grothe bi heyraniyek wisa qala Mamkî Kosa kiriye? Elif Tabak a ku gel guhdarî kiriye û lêkolîn kiriye, çavdêrî û encamên xwe bi me re parve kir.

Mixabin, li ser erdnîgariya Elewîyên Kurd çanda navên mirovan girîng e, lê hîn jî lêkolîneke kûr nehatiye nivîsandin. Piraniyên me navên perestgehan (ziyaret), ocaxan û dîwaneyan rakiriye. Em ê îro nimûneyek balkêş parve bikin. Naskiriyekî min heye ku navê wî Moro ye. Ew pênc xwuşk û birane û navên wan bi maran ve girêdayî ne.

Me li Parîsê Ramîna Alî Hewrî û Mana Mala Olcên guhdarî kir û em fêrî kevneşopiyek a otantîk bûn. Çi ye ew? Çil derxistina zarokan.

Gundê Kantarmayê navenda Ocaxa Sinemil e. Gund girêdayî Elbistanê ye. Li gund tirbeyek heye. Nayê zanîn ku kî lê hatiye veşartin û tirb kengî hatiye çêkirin. Rojnamevan Şükrü Yıldız li ser Tirba Kantarmayê şîroveyek parve kir.

Avrupalılar Saydo’yu tanısa kesinlikle onu anlatan bir film çekebilir, bir roman yazabilirler. Ama biz bu konuda her zamanki gibi gerideyiz. Saydo’nun önemine gelince... Saydo, yöremizde bir ocağa veya dergâha kurban verilen son çocuk. Bu nedenle Saydo’nun anlatacakları önemli. Saydo ile 2010 yılında bu konuda bir söyleşi yaptım. Söyleşi şöyle: